Rozmyślanki

Nie wiem po co mi to całe szycie. Można być w czymś na prawdę dobrym, albo w miarę dobrym, ale zawsze znajdzie się chińskie dziecko które zrobi to samo dziesięć razy szybciej i taniej. Kto dzisiaj kupuje rzeczy od krawcowej? Albo szyje na miarę? Albo kupuje torebkę od rękodzielnika a nie z  sieciówki? Na prawdę bardzo chciałam zajmować się w życiu szyciem, to było moim marzeniem i do tego od kilku lat usilnie dążyłam. Ale chyba już tracę nadzieję, że to kiedykolwiek przyniesie mi coś więcej oprócz satysfakcji. Oczywiście lubię to uczucie dumy, kiedy uda mi się stworzyć coś pięknego, ale ja chciałabym coś więcej... A mogę jedynie uszyć coś dla  koleżanek i to jeszcze i tak pretensje, że nie za darmo. Po co mi to wszystko? Tyle pieniędzy na materiały, nici, prąd, tyle poświęcanego czasu... I tak nie przynosi mi to żadnych profitów. Pomimo ukończonych studiów cały czas szukam pracy w krawiectwie i wiecie co? Znalazłam- pełen etat (w praktyce nie 8, a ponad 10 godzin) w szwalni na akord za 400 zł! Popracowałam trochę i dałam sobie spokój. Chyba nie mogłabym sobie spojrzeć w oczy, jak po miesiącu ciężkiej pracy dostałabym te swoje 400zł... I chyba pora przenieść szycie na jakiś dalszy (daaaalszy) życiowy plan.